Sonra etrafına bakar ve yine,içindeki bitmeyen mutluluğu
saçar etrafına ,GÜLÜMSER.
Arkadaşını beklersin,çay almayı beklersin,yemek sırası
beklersin.sağa sola bakarken onu görürsün ve o yine GÜLÜMSER köşeden.
Laf sokar gibi, kimsede olmayan enerjiyi,mutluluğu sanki kendinde
toplamış gibi,çıkar bir de ortalığa kıskandırır gibi GÜLÜMSER DE GÜLÜMSER.
O kim mi?o kışı
getiren cüce.allık sürüyor,krem şantiden sakalını çok seviyor,bilmiş havasını
ilkokul 1de öğrendiği “çiçek ol” temalı kol bağlama hareketinden alıyor ve
kırmızı şapkasını keli görünmesin diye takıyor bence.
Uyurken bile mutludur heralde.GÜLÜMSER ve yine ve yine ve
yine.
mutlu kışlar.





Hiç yorum yok:
Yorum Gönder