YAZIK ŞUNCAĞIZA!

Delirmiş gibiydi.tahmin edilemeyecek tarzda ani hareketleri herkesi korkutuyordu.bir anda pantolonunu giydi,köşeden bulduğu bir şapkayı kafasına geçirdi ve bağırarak yalvarmaya başladı.kendini sokağa atmak istediğini ardı arkası kesilmeksizin söylüyor,hiç susmayacakmış korkusu uyandıran konuşması herkesi tedirgin ediyordu.ve durmadı.koşarak dışarı çıktı..önce bir arabanın kar birikmiş kaputuna atladı.telef olmuş karlar sağa sola saçıldı.ardından bütün  birikmiş karları birleştirmeye çalıştı aynı zamanda enerjisini arkadaşına da aktarmaya çalışan hiperaktif gözlerle.arkadaşı korkuyor ve ne yapacağını bilemiyordu.ne yapsındı,eli kolu bağlı köşede onun fazla enerjiden yok oluşunu izlemeye mahkumdu.o hala devam ediyordu,”gövde bitti” diye bağırıyordu.arabanın kaputuna mı yapacaktı kardanadamı? diye tedirgin olmak için çok geçti artık,gerçekten de gövde bitmişti.anlamsız pozları ve gülmeleri,nasıl yansıtacağını bilemediği fazla enerjisinin asıl yansıma şekliydi.arkadaşından zeytin ve havuç istedi kardanadamın kafasını yaparken.aynı zamanda iki araba arasında bir sağa bir sola koşuyor havaya attığı kar topunu tutmaya çalışıyor,yüzüne çarpan kartopunun telef oluşu arkadaşında “Allah kahretsin senin gibi kızı” bakışlarına sebep oluyordu.”havuçla zeytin yok ki evde” dedi arkadaşı.demez olaydı,ah demez olaydı..

Kaputta yuvarlanmalar mı dersin kardan adama kafa atmalar mı?havuç ve zeytinin olmamasına çok içerlemiş olacak ki bir kartopu savaşları,karşı bina camına isabet ettirme atışları,adeta raydan çıkışları yürek burkuyordu.çünkü bunların hepsini tek başına yapıyordu.en sonunda mahalle çocuklarına katılamaya karar verdi ama neyse ki arkadaşı ona 2-3 kartopu attı da azcık gönlü oldu.

Artık eve girme vakti gelmişti.hiç istemiyordu ama suratı,bütün mahalle sıra olmuş da teker teker onu tokatlamış gibiydi.burnu yaramaz bi çocuk gibi akıyor ama onun hiç umruna olmuyordu.arabanın üstündeki karlara yazıklar olmuştu ve daha şimdiden sabah araba sahibinden yiyeceği küfürler tahmin edilebiliyordu..

evet bu bendim,yazıktı bana.ama en çok tek başıma bu kadar eğlenebilen bana mı yoksa benim o halimi izlemek zorunda olan arkadaşıma mı yazıktı?bence en çok, bunu kendime bir görev bilmeme ve o ‘bir kardan adam olamamış’ fakat kardan adam diye tabir ettiğim şeyi yaptıktan sonra bir şey hallettim sanmama yazıktı(tik atıyorum 2013’e,yayında ve yapımda –kardanadamdan bahsediyor- emeği geçen bana teşekkürler.)