GEÇ KALDIM!

Bazen kahveyi kaşıkla yemekten korkuyorum.baya böyle tatlı kaşığını lap diye daldırıp çatır çutur yemekten bahsediyorum evet.ama neyse ki günlük içmemiz gereken su miktarı kadar kahve tükettiğim için,böyle şeylere gerek kalmıyor.gece yatarken artık zaten kahveden tiksiniyor oluyorum ama ne yazık ki sabah olana kadar.sabah yine aynı döngüye giriyor ve bu şekilde hayatımı devam ettirmeye çalışıyorum.bazen göz seyirmeleri, atak enerjiler ya da el kol ani tepkileri oluyor ama hangimizde olmuyor ki,değil mi?şimdi bu kadar kahve içerek hala daha 12de uyuyorsam,kahve içmesem hergün 20.30da ana haber bülteni kapanışından sonra uyur muydum acaba ben?cevap:hayır.neden mi?Kahveye bu kadar bağımlı olmadığım dönemlerde 1 hafta boyunca akşam 7de uyumuşluğum,hafta sonunda anne ve baba zoruyla kan tahlili yaptırmışlığım da var.(öldüm sanmışlar ayol!).

Sanki bütün  güzel filmler final dönemlerimizde vizyona giriyor,bütün indirimler bu dönemde başlıyor ,facebookta bütün fotograflar bu dönemde paylaşılıyor,likelanıyor,yorumlanıp yağlanıp ballanıp sosyalleşiliyor,sanki gülmekten kendini parçalayacağın twitler sen ders çalışmak zorunda olduğun için(sen göreme diye) bu dönemde atılıyor ve havalar bu dönemde cillop gibi oluyor değil mi?tanrım bizi sınıyor zannediyorum ki..çünkü şuan sabahın 6sında kalkıp 8.30daki sınavı için hazırlanmış bir zavallı olarak konuşuyorum,tek yapabildiğim sosyal desen sosyal olmayan bu yazıyı,daha havanın aydınlanmamasının verdiği evden çıkamama halimin boş kalmışlığı sebebiyle yazıyorum.teşekkürler.

İnsan evden çıkmamaya da çok alışıyor bir noktadan sonra.sadece 1 gün bile çıkmasan, ertesi gün güneş ışığı seni vampir gibi hissettirmeye yetiyor.oturduğun ama ders çalışamadığın evinde sıkılarak sadece “şimdi finaller olmasa..” ile başlayan normalde olsa yapmayacağın şeylerin hayallerini kuruyorsun.hayır tatlım,hayır güzeller güzelim,finaller olmasaydı sen yine de o saydıklarını yapmayacaktın.saçma sapan sağda solda vakit öldürecektin.neden mi?ee final döneminde rahatlıkla yapamadıklarına isyan edebilmek için tabi ki!sen hiç “oh bütün istediklerimi de yapmıştım finallerden önce,vallahi yeter artık gezdiğim tozduğum yapacak aklıma takılan hiçbir şey kalmadı,artık sadece finallere çalışayım” diyen öğrenci gördün mü?görmedin.göremezsin zaten.paçasından tutuşturmuşlardır onu.nasıl göreceksin…

Bütün “ah keşke şu olsaydım,bu olsaydım” dediğin ve kaçırdığın trenler aklından geçer,sen önünde olmaya çalıştığın mesleğin saçma sapan dersleriyle cebelleşirken sana bu çok koyar ya,”bırak kız!kalk yürü oyuncu ol,sahneler de seni bekliyor zaten.hep bunu istememiş miydin,al sana fırsat!masanın üstüne koydum,üstüne başına mı sürüyorsun,sahnede kafanda bardak mı kırıyorsun ne yaparsan yap haydi.kalkkalkkalk” demesini bekliyorsun ya birinin,bekleme,demiyorlar kardeş,demiyorlar.masanın üstündeki bütün kitapları tek hamlede yere sıyırmak için çok heveslenmiştin değil mi?canım benim yaaa,haydi yutkun..o derslere şimdi kim çalışacak?(SEN).gece geç yatıp sabahın köründe yine kim kalkacak(SEN).peki ”üniversite dönemi hayatımın en güzel dönemiydi” diyip bu çektiğin çileleri hiç hatırlamamak suretiyle salak sırıtışlarını tek bir ölüm vuruşuyla yok etmek istediğin kişi kim sence?(20 YIL SONRAKİ HALİN).ah be canım,ağlama ağlama..

aha,al işte!!Finale geç kaldım vallahi,hepinizin ağzına tükürüyorum.umarım kahvaltıda fazla Orhan Gencebay almaktan ötürü kendinizi bıçaklarsınız!iyi sabahlar..

.