Huzurdan kastımız bi yere daldığımızda gerçekten düşünüyor olmaktı ama biz ne yaptık,hep boş baktık.yaratıcılığımız durdu,üçüncü gözümüz kör oldu.hedefler kaydı,uyku düzenine yazıklar oldu ve kahvesizliğe alıştırılmaya çalışıldık.bir de üstüne yıldık,hiç de direnmedik akşam 8de uyuduk.finallerde çekmediğimiz baş ağrısını yaratan küçük kuzenleri paçasından tutuşturmak,herşeye muhalefet olan teyzelerin sadece 3günlüğüne geldiğinin bilincinde,1 haftadır hala neden burada olduklarını anlamaya çalışmak istedik ama yine ne oldu,anlayamadık.balık sevmeyiz dedik bütün yemekler balık oldu,sigara içmeyelim dedik anam babam dumanını yüzüme üfler oldu,kardeşim beni kucağına alacak kadar maşallahlık,arkadaşlarım bana kocaman bir doğum günü partisi yapacak kadar kibar görünürken konsept gitti sucuk ekmek oldu ve biz allah artık kahretsin ama ya yine ne yaptık!!kolumuzu acile gitsen hastaneye yatırılacak derecede şöminede yaktık.fedakardık,istekliydik,sarhoştuk ki o an hiçbir şey hissetmedik de parti acilde bitmedi.beş gün ışığa çıkarılmamış bir köpeğin ilk anda ışıkla karşılaşması gibi,deli dürtmüş gibi ,çok lazımmış hatta bok varmış gibi ,karşıdan karşıya geçerken önce sağa mı sola mı bakılır diye karıştırmış gibi ,panik bir halde huzur desen huzur değil harala gürelenin içinde,bir balkondan sallandırır bir yaraya tuz basar gibi tatili yine hiçbir şey anlamadan bitirdik.algın düşük dediler,eve gelen misafirlerin gelişlerini de "aa bunu saymam hiçbir şey anlamadım valla bir daha gel" diyişinden de belli dediler ..inandık.bu seferkini saymadık, bi dahaki seferi de saymayacağız ama siz yine de bir gün bize kahveye gelin.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder