BRAVO!hiçbir şeye vakit ayırmayan Ayça’ya bravo.kendine
ayırdığı vakitleri burnundan getiren vicdan azabına bravo.şuan yüzüme vuran
iğrenç güneşe bravo ve bir de sizlere italyan filmlerinden aksanlı bir bravo.
İnsanın kendine yavaşça zarar vermesi çok kafa
karıştırıcı.kendine bakmaması,soğuk havada mont giymeyip hasta olunca bunu pek de
umursamaması , bir noktaya kadar herkesin az görebildiğini düşünüp 5 derece
miyopunu yok sayması, ve günü bomboş geçirip adını da “dinlendim” koyması.bunlar
hep kahveden işte.kırışıklarıyla mutlu,hala Johnny Cash dinleyen,zenci seven ve
belediye çukuruna düşüp ölen bir teyze olacağım ileride.göz altı morluklarım
çeneme inmiş ,bacaklarımınsa sadece kemikleri kalmış olacak ama ben hala tayt
giyip göz altı kapatıcısıyla dünyalar güzeli olduğumu sanacağım,belki de pek
önemsemeyeceğim,çünkü hala kahve iyi hissettirecek.
Yeşil çayı sadece çok hasta olduğumda,normal çayı da aile
saadetimizde içerim.kafeinsiz kahve kadar karaktersiz bir şey daha ömrümde
görmedim her an manevi tazminat açabilirim.
Beni bu zor günlerimde yalnız bırakmayan Johnny Cash’e ve göz altı morluklarıma da çok teşekkür ederim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder