Kışlı Şarkı Zamanı

Eylül’ün sonuna gelmiş ve çok yol kat etmiştik. Artık burada beklemem, arkadaşlarımı okula giderken izlemem gerekmiyordu. Arkamda özleyeceğim tonlarca insanın da hüznünü alıp(ya da Skype adreslerini), kalacak yerim olmayan minik bir şehrin, aptal bir maceranın ortasına düşecektim. Evet, işte tam da bunun için çok heyecanlanıyordum. Tek umudum olan 3 günlük otel rezervasyonu, bavula sığdırmaya çalıştığım bir yığın kazak, boynuma sarınca yüzümü kapatan kırmızı atkı ve taşımakta zorlandığım koca botlarım beni özgüvenli hissettiriyordu neyse ki.

Buralar bensiz normal hayatına başlamıştı bile. Sadece ben hala gidememiştim. Artık vakit gelmişti, Dünya’nın kaç bucak olduğunu görecektim ve düşünmeyecektim… “ Orada da bu kadar çok arkadaşım olacak mıydı, eski whatsapp gruplarım duracak mıydı, deri ceketimi giyebilecek miydim, alışmam ne kadar zaman alacaktı, annemle haftada kaç Skype yapacaktım acaba, bana kaç “Ayça çok eğleniyoruz, keşke burada olsan” vidyosu gönderilecekti, kaç anahtarlık kaç ayakkabı siparişi verilecekti ve babam neden bir türlü pasta yapmayı öğrenemedi? ”  

Çok yoğun ve hiç de masum olmayan bir kış beklentisi içerisindeydim, 18 kutu ilaç ile seyahat edecektim. Yani tekrar kış şarkıları dinlemeye başlasam iyi ederdim. Belki de yeni albümler, daha kışlı şarkılar indirmeliydim, daha soğuk ülkeler için. Burada bensiz ilk yılbaşı, yine bensiz ilk benim doğum günüm olacaktı, garip…

Yokluğumu unutmadan mutlu bir kış diliyorum hepinize. 2015’te görüşmek üzere.