24 Ağustos 2013 Cumartesi

Olsun, sen de böylesin işte

 Çünkü sen kaçmayı tercih edersin hep.Çünkü korkmak her zaman daha kolaydır kendini savunmaktan.Ama mail kutun dolar, eski maillerini silmen gerekir bir gün.Hepsini aynı anda silmeye yetmeyen teknoloji de çarpar ağzının ortasına bir tane!Sil bakalım 30ar 30ar geçmişini.Yut bütün söylediklerini ve kapa gözlerini, belki daha kolay biter bu sayede.
 Sen çıkarırsın kalbini koyarsın masanın bir tarafına.Diğer tarafına da kanatlarını.Sabaha kadar ağlayarak, düşünerek bakarsın.Sonra dersin ki, beni ağlatan bu.Bir kere çıkarabilmişsindir ya o kalbi, korkarsın dokunmaya.Güvenemezsin kendine, dokunursan bir daha bırakamayacağını mı düşürsün, yoksa çok mu fazla şey hissetmiştir, çok mu fazla yıpranmıştır senin için.Bunun vicdan azabını mı çekersin?
 Sen senin için yok olan o kalple, insanları da yok edersin.Sevmediğinden değil ya, korktuğundan mı? Hep dersin ya, bende herkese yetecek kadar sevgi var.Sen sendeki herkese yetecek sevgiyi başkalarından sakınırsın.Başkalarını ağlatırsın, sanki sen üzülmezsin öyle.Sanki sen üzülmeyeceğini mi sanırsın?
 Sen yazı yazarken duyduğun tuş sesinden korkarsın.Müzik dinlersin ya hep, o da tuşlardan kaçmak için midir?Belki yazarken duymadığın tuşlar seni korkutmaz yazdıklarından, kaçırmaz yazacaklarından. Böyle mi düşünürsün de bir şarkıyı 15 kere dinlersin?
 Sen hep kaçmayı tercih edersin.Kanatları da bu yüzden seçersin.Bir de kılıf giydirirsin güzelce; ben özgürlüğü severim.Seversin tabi, başka birşeye cesaretin yetmez ki.
 Rüzgarın sana yön vermesine mi bayılırsın?”Yeni birilerini tanımak müthiş” diye de bağırırsın, sonra onları da bırakmayacakmışsın gibi.Kafanda tonlarca fikirle bir sağa bir sola savrulurken “ ideallerinin peşinden koşan” olursun.Senin peşinden koşanlar da arkadaş olarak elinde avcunda kalanlar.Bazen geri dönersin de bitmez, arkadaşlarına arkadaşlığın yetmez.
 Arkanda sana yetişmek için koşan kimsenin kalmayacağı, önünde gideceğin yeni yerler olmayacağı günler de gelecek, sen bunu da bilirsin, hep söylersin.Gökyüzünde konamadan uçmak da korkutmaz mı seni?Yorulmaz mısın, acıkmaz mısın, yalnızlıktan korkmaz mısın?
 Bilsen de bekler misin hep o günü?
 Yalnızlık da senindir, korkmak da senindir, kaçmak da.Bununla yaşamaya alıştın ya, olsun.

 Sen de bunu severdin, bunu isterdin, böyle olurdun işte, sen diye biri olsaydı.

Hiç yorum yok: