Eğer bir şey yapmak zorundaysan onu yapar mısın?Ben yapmamak
için elimden geleni ardıma koymayıp üreticiliğimin doruk noktalarında saniyede
300 bahane uydurabiliyorum.Sorumluluklar nerede?Sorma, bırak neredeyse orada kalsın.Sorumluluk
sana, senin en başta yaptığına saygı duymaz da, açık zihnine çarşaf serip, uçan
yaratıcılığını müsait bir yerde indirir ya sonra sen de sorumsuz olursun..Ellerini
açıp avuç içlerine baktığında daha önceden anlam verebildiğin, belki balığa
belki de ağaca benzettiğin çizgiler artık sadece birer çizgi olur ve eğer sen
bunun farkına varamadıysan endişelenmen gereken kaybettiklerini görmez de
çizgilerin varlığından şüphe edersin ya işte şimdi kendine vereceğin zarardan
korkmaya başlayabilirsin.
Evde kahve var diye kahve içmek zorunda değilsin.Zorla değil isteyerek yapmak, ya da farkedince bırakmak, kendine saygı duymak, şapkanı takmak, bi sigara yakmak, kadraja bakmak sonra uzaklaşmak yapman gereken.Biraz vazgeçmek belki de..Zaten çizdiğin bir yuvarlağın ortasında kaç saat oturabilirsin?Kendin çizdin diye o yuvarlakta kaç saat oturmak istersin?Yıpratırsın,yıpranırsın da yine de son vermezsin. Beyaz saçlarına ve yıpranmış yüzüne aynada bakınca o çizdiğin yuvarlağı hatırlamak sana mutluluk verecek sanıyorsun ilk başta, suçlamıyorsun kendini.Ama kendi yaptığını kendi ellerinle yok ediyorsun.
Öldürme, yarat! O bir yerlerde sensiz de yaşamaya devam edebilir.
Bayılırız bir şeyler saklamaya! Kavanozdaki reçellerin, hurçtaki kıyafetlerin,peçete-kelebek-ayakkabı koleksiyonların, buzlukta sakladığın yemeklerin,haşat olmuş defterlerin, tuşu kopmuş eski telefonların bir gün senden hesap soracak, hiç haberin yok..Monoton kalıcı olan mıdır,yoksa bir şey hayatında kalsın istiyorsan onu kavanozda saklamak mıdır bilemiyorum ama kapağını açsan kaçar diye korkarsın, hiç açmasan nefes alamaz.Naparsan yap o hiçbir zaman sana ait olmaz.Sen, senlikten çıkarsın.Ben kendimden geçerim, toz olur duman olur buhar olur napar yapar uçar gider o kıyamadığın monotonun.Artık kavanoz boştur ama sen hala dolu sanırsın.Çırpınırsın, o yetenek, o istek, o hedef, o sevgili (kavanozda sakladığın her neyse) senin zorlaman yüzünden bitmiştir.Hatta çekip gitmiştir..Gazabından kork,azad et onları.sıyrıl kendi iplerinden de nefes almayı öğren,rahatla.Çünkü herkes uçmayı hak eder.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder