Keyif nedir bilmez, 2dakka yüzü gülmez, ağlasan merhem olmaz, gülsen kendini tutamaz, yine tuzuyla dudağınızı yakar, yine keyfinizi kaçırır.Yüzü olsa iki tane çarpılacak, nerde sabah orda akşam, akşamlardan midesi kalkan, midesi kalkıp da hatırlayan, hatırladıkça midesi kalkan, midesi kalktıkça çubuk kraker yiyen, yedikçe tadı kaçan, kaçtıkça kaçan, koştukça koşan, bıktıkça bıkan insanların tercih ettiği niteliksiz şey, nefes al nefes ver göz aç göz kapa, bekle birazdan bayatlayacaksın!
Ey sen çubuk kraker gibi hisseden ve hissettiren sıkıcı tuzlu, bize biraz rahat ver ve can sıkmadan önce kendine dön bir bak. Bu buruşuk suratlara isyan edeceğine, neden buruştuklarını önce bir düşünsen? Şikayet edeceğine kendine bir çeki düzen versen?Önerilere açık olsan, tatlı olsan acı olsan ama biraz karakterli olsan.Mesela can yaksan, mesela yoga yapsan, mesela çilekli duş jeliyle yıkansan o zaman kendini daha mutlu, daha çilek gibi hissetmez misin? Sen en iyisi pembe oje sür ve çilekli puding ol o zaman herkes seni sever, herşey çok güzel olur, hayat yaşamaya değer, puding tüm kötülükleri siler, yaslar biter, kış geçer, bahar gelir, kedi ağaca çıkar, ağacı balta keser, balta suya düşer, suyu inek içer, inek dağa kaçar, dağ yanar biter kül olur.
Olaylar bu şekilde gelişirken, ben çilekli duş jeliyle çilek gibi hissederken ve dört buçuk saat daha usanmadan çubuk krakere öğütler verecekken, herhangi bir yerde, herhangi bir zaman diliminde yapacak daha önemli işlerim olmalı değil mi?

